اخبار تکنولوژی و علم قرن 21

چهارشنبه ۹۶/۰۳/۰۳

21 century technology news

اخبار علم و تکنولوژی قرن 21
www.21tech.ir

کشیدن ناخن روی تخته سیاه، چرا این حس را داریم؟

صداهای آزار دهنده
625 نمایش

احتمالا شما هم مانند اکثر مردم تحمل شنیدن صدای کشیده شدن ناخن بر روی تخته سیاه را نخواهید داشت. حتی فکر آن هم آزاردهنده است. مردم به صورت گسترده در جهان از این صدا بیزارند. به همین دلیل محققان زیادی در دنیا به دنبال دلیل این هستند که چرا مردم تا این اندازه از این صدا بدشان می‌آید.

به صورت کلی، محققان این را اثبات کرده‌اند که صداهای گوش خراش، مانند صدای گریه‌ی کودک یا جیغ انسان، دارای فرکانسی میان ۲۰۰۰Hz الی ۴۰۰۰Hz هستند. این تشابه نشان می‌دهد همه‌ی این صداها ریشه در نیاز به بقا دارند. مثلا کسی که این فرکانس را از یک کودک در حال گریه می‌شنود، به او کمک می‌کند تا به شرایط مساعد ادامه بقا بازگردد.

همچنین یک تحقیق در گذشته ثابت کرده است که کانال گوش‌های ما، همینطور تمام ادراک ما، به گونه‌ای سازمان یافته‌اند که صداهایی مانند جیغ برایشان خوشایند نیست. مسلما صدای گریه یک کودک نباید آرامش بخش باشد و سریعا اطرافیان باید به او کمک کنند.

شرکت کنندگان در این تحقیق، درجه‌ی آزردگی خود را از صداهای مختلف مانند کشیده شدن یک چنگال بر روی بشقاب یا کشیده شدن فوم بر روی یک سطح گزارش دادند. نتیجه این شد که صداهای کشیده شدن ناخن بر روی تخته سیاه و کشیده شدن یک تکه گچ بر روی یک تخته سنگ آزاردهنده‌ترین صداها هستند.

سپس محققان دست به تغییراتی در این صداها زدند مانند حذف صداهای هارمونیک یا هر گونه صدای هم نوایی. سپس به نیمی از شنوندگان منبع اصلی صدا را گفتند و به نیمی دیگر گفتند این قطعه‌ای از یک موسیقی معاصر است. سپس صداها را برای هر دو گروه پخش کردند و علائم استرس را در آنها اندازه گیری کردند، مانند ضربان قلب، فشار خون، رسانایی الکتریکی پوست (صداهای آزاردهنده باعث افزایش هدایت الکتریکی پوست می شود که نشان‌دهنده استرس است).

فرکانس صداهایی که بیشتر از همه انسان را آزار می‌دهد، بالاترین یا پائین‌ترین نیست بلکه میان ۲۰۰۰Hz تا ۴۰۰۰Hz است. طی تحقیقی که پروفسور مایکل اوهلر انجام داده است گوش انسان بیشترین حساسیت را به این فرکانس‌ها دارد.

اوهلر معتقد است که شکل کانال گوش انسان به شکلی توسعه پیدا کرده است که صداهای مرتبط با حیات و ارتباطات را تشدید می‌کند. در نتیجه احساس بد از صدای گچ روی تخته سیاه، قسمت ناخوشایند این تکامل مفید برای انسان است. اوهلر زمان ارائه این تحقیق در سال ۲۰۱۱ گفت: “البته این یک حدس و گمان است. چیز قطعی که می‌توانیم بگوییم، بازه‌ی فرکانس صداهای آزار دهنده است”.

اوهلر می‌گوید: “افرادی که به این صداها گوش کردند در صورتی که به آنها گفته شود این بخشی از یک موسیقی است کمتر احساس ناخوشایند می‌کنند، اما بدن آنها را نمیتوان گول زد. میزان تغییر هدایت الکتریکی هر دو گروه به یک اندازه بود. پس یعنی اگر مردم از قبل ندانند که صدای کشیده شدن ناخن روی تخته سیاه آزار دهنده است، میزان ناخوشایند بودن این صدا برای آنها کمتر است”.

انتخاب مغز

تحقیق دیگری در سال ۲۰۱۲ در نشریه Journal of Neuroscience به چاپ رسید که تشریح می‌کرد زمانی که انسان صدای ناخوشایندی می‌شنود، در مغز چه اتفاقی می‌افتد. نتایج می‌گویند که صدای ناخن و تخته سیاه، ماشه ارتباط میان دو قسمت مغز را می کشد: بخش مربوط به شنیدن و بخش مربوط به احساسات.

در این آزمایش ۱۳ شرکت کننده به صداهای آزاردهنده متفاوتی گوش کردند و به درجه آزاردهندگی آنها نمره دادند. محققان از یک fMRI برای ثبت عملکرد مغز آنها استفاده کردند.

زمانی که صداهای ناخوشایند برای آنها پخش شد یک ارتباط میان auditory cortex که مسئول شنیدن است و بخش amygdala که مسئول احساسات منفی است، برقرار شد.

محقق سوخبیندر کومار می‌گوید: “مشخص است که مساله‌ای بسیار بنیادین در میان است. این امکان‌ وجود دارد که سیگنال های آزاردهنده از ناحیه amygdala به ناحیه auditory cortex مغز فرستاده شوند”.

همینطور مشخص شد که هرچه صدا آزاردهنده‌تر باشد ارتباط میان این دو ناحیه قویتر است. آزاردهنده‌ترین صداها از دید مشارکت کنندگان در این تحقیق صداهای کشیده شدن چاقو روی بطری، چنگال روی شیشه و گچ روی تخته سیاه بودند. در طرف مقابل گوشنوازترین صداها، صدای جریان آب، رعدوبرق و گریه کودک است.

در این تحقیق هم تقریبا مانند تحقیق سال ۲۰۱۱،  فرکانس‌های در محدوده ۲۰۰۰Hz الی ۵۰۰۰Hz آزاردهنده‌ترین ها بودند.  کومار می‌گوید: “این محدوده‌ایست که گوش ما بسیار حساس است. دلیل این حساسیت فعلا مشخص نیست اما شامل آزار‌دهنده‌ترین صداها مانند جیغ کشیدن یک انسان است”.

جایزه نوبل مضحک!

یک تحقیق که به بررسی صداهای جیغ می‌پرداخت، جایزه نوبل مضحک سال ۲۰۰۶ را از آن خود کرد. این جایزه توسط «جامعه تحقیق موارد غیر ممکن» اهدا می‌شود. در این تحقیق که در سال ۱۹۸۶ در نشریه Perception & Psychophysics به چاپ رسیده است، محققان صدای کشیده شدن یک ابزار باغبانی بر روی تخته سیاه را ضبط کردند. سپس نسخه‌های مختلفی از این صدا را با حذف فرکانس‌های بالا، میانه و پایین ضبط کردند.

پس از پخش این صداها را برای داوطلبان، متوجه شدند که حذف فرکانس‌های بالا تاثیری بر روی میزان ناخوشایندی آن ندارد ولی حذف فرکانس‌های پایین و میانه باعث گوش نوازتر شدن صدا می‌شود.

منبع


نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عنوان منو